ΒΡΕΧΕΙ ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ ΨΙΧΑΛΙΖΕΙ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ!

Ψιχαλίζει η μνήμη ενοχές,μαύρα σύννεφα στις σχέσεις να πυκνώνουν,μια καταιγίδα εξελίξεων να σκοτεινιάζει τον γαλανό ουρανό της υπ-αίθριας πραγματικότητας,που συχνα-ζούν οι εραστές της πόλης.

Τα πεζοδρόμια μετατρέπονται σε λίμνες,τα βήματα των περ-αστικών μύθων τσαλαβουτάνε στις λάσπες της παραφιλολογίας.

Δεν ανοίγεις συζήτηση με τα καιρικά φαινόμενα,είναι αμετανόητα και πεισματάρικα,ότι βρέξει ας κατεβάσει το μέλλον.

Μία ομπρέλα η μοναξιά,στους περίπατους των αναπνοών στα ερημωμένα στέκια της καρδιάς…

Γ
Μιχ

Η επίσκεψη της ξαφνική,μια δυνατή μπόρα απρόσκλητη,σαν τις ενοχλητικές των συγγενών αφίξεις στο ησυχαστήριο της αποτοξινώμένης μας περι-συλλογής σπάνιων ενατενίσεων.
Έχει την καταιγιστική ικανότητα να ταράζει την βολική απάθεια των ειρμών,υγρή και θλιμμένη,εισβάλλει στα σύνορα του χειμώνα,αφήνοντας δακρύβρεχτα σημειώματα στα γερασμένα παράθυρα του φθινοπώρου.

Μετρώντας τα σύννεφα,χάνω τον λογαριασμό,διαβατάρικα άλογα,στα λευκά ντυμένα,ως αγγέλων στρατεύματα,μετατρέπονται με την στήριξη των κεραυνών σε δεξαμενές ουράνιων ποταμών,σπάζοντας το φράγμα των αντιπλημμυρικών εποχών,ξεχειλίζοντας την ορμητική τους διάθεση σε ανυπεράσπιστους περαστικούς,και στις στέγες των σπιτιών βρίσκουν πρόσκαιρη φιλοξενία..

Η βροχή τους άδειους δρόμους μούσκεμα κάνει,με τις σταγόνες της να θυμίζουν το δάκρυ της φύσης,εν καιρώ ηλιόλουστης εκεχειρίας.
Γ
Μιχ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here