Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου!

Βάλε σημάδι για να βρεις
το δρόμο της καρδιάς μου
και γίνε η παρηγοριά
της μαύρης μοναξιάς μου.

Και γίνε η παρηγοριά
της μαύρης μοναξιάς μου.

Γίνε βροχή αγάπη μου
στην ζέα της αυλής μου
και πότισε τα λούλουδα
της έρημης ζωής μου.

Και πότισε τα λούλουδα
της έρημης ζωής μου.

Βάλε σημάδι να με βρεις
τον δρόμο να μη χάσεις
και πέσεις σ’ άλλη αγκαλιά
και μένανε ξεχάσεις.

Και πέσεις σ’ άλλη αγκαλιά
και μένανε ξεχάσεις.

Η πολιτεία βαθειά κοιμάται
κι όλα τα πάθη της μαζί
καινούργια μέρα θα ξημερώσει
χαρές και λύπες θα μας φορτώσει
κι έτσι διαβαίνει η ζωή

Και το ρολόι μετρά τον χρόνο
κάθε του χτύπος συμφορά
κι έρχεται μια στιγμή μοιραία
που κάποιος φεύγει απ’την παρέα
και λιγοστεύει η χαρά

Το πανηγύρι δεν τελειώνει
τέλος δεν έχει κι ο καημός
κι εμείς πιασμένοι χέρι με χέρι
που νά `ναι άραγε κανείς δεν ξέρει
ο τελευταίος μας σταθμός.