ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ….23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1913

Το 1913 πετούσε ήδη με τα γρήγορα μονοπλάνα Morane-Saulnier και στις 23 Σεπτεμβρίου απέκτησε φήμη κάνοντας την πρώτη χωρίς σταθμό πτήση πάνω από τη Μεσόγειο, από το Φρεζύς-Σεν-Ραφαέλ στη νότια Γαλλία, στη Ριβιέρα, μέχρι το Μπιζέρτε της Τυνησίας, σε απόσταση 485 μιλίων (780 km), με ένα Morane-Saunier G. Η πτήση ξεκίνησε στις 5.47 π.μ. και διήρκεσε περίπου 8 ώρες, κατά τη διάρκεια των οποίων ο Γκαρός επέλυσε δύο μηχανικά προβλήματα. Έναν χρόνο αργότερα, ο Γκαρός κατετάγη στον Γαλλικό Στρατό, με το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου.

Ο μύθος της 1ης αερομαχίας στην ιστορία

Σύμφωνα με αναφορές που δημοσιεύθηκαν τον Αύγουστο του 1914, ο Γκαρός εμπλεκόταν στην «πρώτη αερομαχία στην παγκόσμια ιστορία» και είχε διεμβολίσει με το αεροσκάφος του ένα Ζέπελιν, καταστρέφοντάς το και σκοτώνοντας τους πιλότους του και τον εαυτό του.

Η ιστορία γρήγορα απεδείχθη μυθοπλασία, από αναφορές που έφεραν τον Γκαρός ζωντανό, ακμαίο και καλά στην υγεία του στο Παρίσι. Μεταγενέστερες πηγές τοποθετούσαν την πρώτη εναέρια νίκη εναντίον ενός Ζέπελιν τον Ιούνιο του 1915.

Η εφεύρεση και εξέλιξη ενός μοχλού συγχρονισμού

Στα πρώτα στάδια των αερομαχιών του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου, πολύς λόγος γινόταν για το πρόβλημα του να εξοπλίσεις ένα πολεμικό αεροσκάφος με ένα όπλο που θα πυροβολεί απευθείας μπροστά.

Ως πιλότος αναγνώρισης με το Escadrille MS26, ο Γκαρός είχε κάνει αρκετές απόπειρες να καταρρίψει πολεμικά αεροσκάφη, ωστόσο όλες ήταν ανεπιτυχείς λόγω της δυσκολίας του να χτυπήσεις ένα αεροσκάφος με όπλο χειρός. Τον Νοέμβριο ή Δεκέμβριο του 1914 επισκέφθηκε το εργοστάσιο Morane-Saulnier για να συζητήσει το πρόβλημα.

Ο Ρεϊμόν Σωνιέ, ο συνιδιοκτήτης του εν λόγω εργοστασίου, είχε αρχίσει να κατασκευάζει έναν μηχανισμό συγχρονισμού πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο και είχε εξασφαλίσει μία πατέντα για έναν μηχανισμό τον Απρίλιο του 1914, ωστόσο περιστάσεις εκτός δικού του ελέγχου κατέληξαν στο να δοκιμαστεί με το πολυβόλο Hotchkiss 09/13 και να αποδειχθεί ακατάλληλο, λόγω ασυνεχούς ρυθμού ρίψης.

Ως λύση, ο Γκαρός, με τη βοήθεια του μηχανικού του Ζυλ Χιου, ανέπτυξε προστατευτικές σφήνες, που προσαρμόστηκαν στα ελαφρώς στενεμένα πτερύγια της έλικας αποτρέποντας πιθανό μπλοκάρισμά της. Με μία λειτουργική εγκατάσταση προσαρμοσμένη στο μονοπλάνο του Morane-Saulnier τύπου L, ο Γκαρός πέτυχε την πρώτη κατάρριψη αεροσκάφους την 1η Απριλίου 1915 και δύο ακόμα στις 15 και 18 Απριλίου 1915. Για την εφεύρεσή του, ο Αεροπορικός Όμιλος Αμερικής του απένειμε μετάλλιο τρία χρόνια αργότερα.

Στις 18 Απριλίου 1915, ο Γκαρός χτυπήθηκε από πυρά εδάφους, και κατέπεσε σε έδαφος ελεγχόμενο από Γερμανούς, όπου απέτυχε να καταστρέψει το αεροσκάφος του και τον εξοπλισμό του, πριν αιχμαλωτιστεί.

Ο εμβληματικός Άντον Φόκκερ εργαζόταν σε ένα σύστημα για τουλάχιστον έξι μήνες προτού το αεροσκάφος του Γκαρός πέσει σε γερμανικά χέρια, όμως η πτώση αυτή έπεισε τον Γερμανό στρατιωτικό να αιτηθεί έναν παρόμοιο μηχανισμό.

Αφού πέρασε σχεδόν τρία χρόνια σε γερμανικά στρατόπεδα αιχμαλώτων, ο Γκαρός κατόρθωσε να δραπετεύσει στις 14 Φεβρουαρίου 1918 – ήταν η τρίτη απόπειρά του- μαζί με τον συνάδελφό του αεροπόρο Ανσέλμ Μάρσαλ. Πήγαν στο Λονδίνο μέσω Ολλανδίας και από εκεί ο Γκαρός επέστρεψε στη Γαλλία και εντάχθηκε ξανά στον Γαλλικό Στρατό.

Ο Γκαρός σκοτώθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1918, κοντά στο Βουζιέ των Αρδενών, έναν μήνα πριν το τέλος του πολέμου και μία ημέρα πριν τα 30ά του γενέθλια, όταν το αεροπλάνο του καταρρίφθηκε πιθανόν από τον Γερμανό άσο Χέρμαν Χάμπιχ, στα πηδάλια ενός Fokker D. VII.

Ο Γκαρός αποκαλείται συχνά ο πρώτος «άσος των αιθέρων» στον κόσμο, ωστόσο κατέρριψε μόνο τέσσερα αεροσκάφη, ενώ ο όρος «άσος» αποδίδεται ύστερα από πέντε ή περισσότερες καταρρίψεις. Ο τιμητικός τίτλος του πρώτου άσου δόθηκε σε έναν άλλο Γάλλο αεροπόρο, τον Αντόλφ Πεγκού, που είχε έξι νίκες στις αρχές του πολέμου.