ΠΟΙΗΣΗ ΕΙΡΗΝΗ ΑΝΔΡΕΟΥ

Καλημέρα..Αρχιζει ο αγώνας των ποιητών
να σώσουμε τον κόσμο. Ε

χω να παω σε 5 παρουσιάσεις βιβλίων και να συμμετάσχω σε διαγωνισμό ποιος θα τον σώσει πρώτος.
Θα επισκευάσω το καλάμι μου για να
μπορώ να συμμετέχω αξιοπρεπώς.
Διότι κατάλαβα πως με το “Φτου μας”
δεν σώζεται ο κόσμος.

Ο κοσμος
θέλει έρωτα. Ένα γαμήσι το γυροφένει
ο ποιητής του δίνει “άκτσιον” δεν φτύνει
την ώρα και την στιγμη που ένα τσουλί
το έπαιξε Ιουλιέττα κί ένας τσιτζιφιόγγος
γραμμωμένος υποδύθηκε τον Ρωμαίο
Μα για ένα πορτοφόλι ντιρλαντά και τέζα
όλοι πάει κι η σύνταξη χαλάλι πριν μας
ψάλλει ο παπάς..Αχ περασμενα μεγαλεία
το βιάγκρα ναν καλα η ταν ή επί τας.

Ο κόσμος θελει να ακούει και για ήρωες
που θυσιάστηκαν για την Πατρίδα..
Δεν λεω πολυ συγκινητικό φτάνει
να μην ειμαι ΕΓΩ απ την ΚΑΡΕΚΛΑ
η ΕΓΩ ο κοινός θνητός που έχω να πάω
για σουβλάκι και κρασάκι, παίζει κι η
ομάδα μου κι έκοψα εισητήριο, σιγά
μην το χάσω θυσία γινομαι για την
ομαδάρα μου κι αμα χάσει πέφτω σε
κατάθλιψη..

Αντε σας αφήνω έχω
Κομμωτήριο, νύχια, Τα Παρασκευοσαββατοκυριακα μου
στα κλαπ στις ταβέρνες, να είμαι
κι αξιοπρετπής στις παρουσιάσεις..

Εκεί θα βρίσκονται κριτικοί διανοούμενοι
ουφ μιλούν και πολύ γιατί πώς θα σωθεί
ο κόσμος, ο εκδότης σσσ σκάσε Ειρήνη
μα ευτυχώς στο τέλος της διάλεξης
για την πείνα, τον πόλεμο και το θάνατο
από αυτά μα και το “έρως ανίκατε μάχαν”
(τι κάνει το κάτω κεφάλι) έχει μπουφέ
και ποτό..Α μια φορα είπα σε κάποιαν
διανοούμενη ελίτικη ενώ κάπνιζε
μετά το σιδηροδρομικό λιβάνισμα
μα μου εκανε εντύπωση το κομψό
της τασάκι τσάντας με καπάκι
εκτός από το αττίκ στυλάκι, της είπα
λοιπόν να μιλήσει και για το ΦΤΟΥ ΜΑΣ
με κοίταξε παράξενα .

Μου είπε έχω
μια στοίβη βιβλία να προλογίσω.Εισαι ποιήτρια; Της λέω ένα στιχο μου για
επβεβαίωση του τίτλου μου και
μου λεει.. Α οχι δεν είσαι ποιήτρια
Γράφεις με ομοιοκατσληξια!!!!!

Φευγω από αυτήν αφού δεν είχα τσιανς
Παω στον πρόεδρο κλίκας ζητώντας να
με κλικώσει μην νιώθω σαν καλαμιά στον
κάμπο η ερμη, μου βάζει στο χέρι
ένα χαρτάκι με το μέιλ του να του στείλω
ποίηση μου μα να διαλέξω ποιοτική
για να με εγκρίνει

.Πατάω το χαρτί
χαμω, δεν είχα φορητό ελίτικο
απορριμματοφόρο κι ένιωσα
να μου ανεβαίνει το σάλιο , πάω στο
μπουφέ χλαπακιάζω δυο τρία πιττογυράκια
κατεβάζω μονορούφι ένα ποτηράκι
κρασί που μου φέρνει πάντα γέλιο
όπως κάποια φορά σε μια παρουσίαση
βιβλίου από κάποιον της εκκλησίας
που με τραβολόγησε η γκόμενα του
κι ηταν μαύρη μαυρίλα πλάκωσε
η αίθουσα και μ έπιασε αναγούλα
(σαράντα σβέρκοι βοδινοί…)
Α και μετά από μια κηδεία με
κρασάκι και φαί και γέλωτες
αφού κι ο πεθαμένος μετάνιωσε που
τα τίναξε βλέποντας το πλούσιο μενού
και τόση όρεξη εις μνημην του.

Ποτέ ξανά λοιπόν σε παρουσιάσεις
Μην με προσκαλείτε..

Βαριέμαι τόσο
που δεν κάνω ούτε στα βιβλία μου.
Μα αφού γράφω με ομοιοκαταληξία
και φτύνω με αυτήν κλίκες και βραβεία
κράτος κι εκκλησία ποιος θα με προλογίσει;
Πχ ” αεισιχτιρ κρατος που ζούμε
κι όπου τους κλέφτες τους τιμούμε.

Αλλωστε εχω να διαβάσω τα Άπαντα του Σουρρή..990 σελιδες όλοι μας είμαστε δω μέσα.
ΦΤΟΥ ΦΤΟΥ ΦΤΟΥ ΜΑΣ μην αβασκαθούμε.
Α το κείμενο στερείται ομοιοκαταληξίας.
Άραγε έγινα ποιητής;

Η να παω κι εγώ για Δημοτικός σύμβουλος
βοθροκαθαριστών όπως κι άλλοι ποιητές.

ΕΙΡΗΝΗ ΑΝΔΡΕΟΥ