Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι ένα από τα κύρια αίτια ανάπτυξης νόσου σήμερα.

Στις σύγχρονες κοινωνίες ωστόσο, όπου υπάρχει αφθονία τροφής καθόλη τη διάρκεια του έτους, σε συνδυασμό με τη μείωση της σωματικής δραστηριότητας, τη μειωμένη θρεπτική αξία των τροφίμων, τη μείωση της έκθεσης στον ήλιο, την αυξημένη έκθεση σε τοξικές ενώσεις και τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D και άλλων βιταμινών και θρεπτικών στοιχείων, ο βιολογικός μηχανισμός αποθήκευσης ενέργειας, λειτουργεί ως ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη χρόνιων και αυτοάνοσων ασθενειών.

Έτσι ένας από τους βιολογικούς μηχανισμούς που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιβίωση του ανθρώπου, σήμερα λειτουργεί ως το βασικό αίτιο νόσου.

Για την αποφυγή της εμφάνισης αυτοάνοσου νοσήματος, αλλά και για τη μείωση των εξάρσεων σε περίπτωση που κάποιος πάσχει έχει ένα, θα πρέπει να:
Διατηρούνται επίπεδα βιταμίνης D3 πάνω από 50 ng/mL προληπτικά και κοντά στα 100 ng/mL θεραπευτικά, καθόλη τη διάρκεια του έτους.

Προσέχουμε ιδιαίτερα το φθινόπωρο. Η μεταβολική κατάσταση κατά τη συγκεκριμένη εποχή του χρόνου, διαμορφώνει την αυξημένη ή μειωμένη ευπάθεια για εμφάνιση αυτοάνοσου ή επιδείνωση των εξάρσεων το χειμώνα και την άνοιξη που ακολουθούν.

Εντοπίζονται και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα η αντίσταση στην ινσουλίνη και η παρουσία μεταβολικού συνδρόμου.

Εντοπίζονται και να διορθώνονται έγκαιρα ελλείψεις σε μικροθρεπτικά συστατικά. Ελλείψεις ακόμη και σε ένα μόνο συστατικό, προκαλούν δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού και αυξάνουν την ευπάθεια σε λοιμώξεις και την πιθανότητα έξαρσης ή εμφάνισης αυτοάνοσης ασθένειας. Η διόρθωση των ελλείψεων μικροθρεπτικών συστατικών έχει αποδειχθεί αποτελεσματική σε πολλές λοιμώξεις και έχει αποδειχθεί ότι προάγει ευνοϊκά κλινικά αποτελέσματα

Αυτοάνοσα και Μεταβολική Λειτουργία

Κατά την τελευταία δεκαετία έχει αναδειχθεί ο κεντρικός ρόλος του μεταβολισμού στη ρύθμιση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού. Γνωρίζουμε σήμερα ότι οι μεταβολικές διεργασίες ρυθμίζουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού (ανοσολογική απόκριση) σε υγιή άτομα, καθώς και κατά τη διάρκεια λοίμωξης, καρκίνου, αυτοανοσίας και παχυσαρκίας

Ο δυτικός τρόπος ζωής και διατροφής τροφοδοτεί χρόνιες φλεγμονές που οφείλονται σε μεταβολικούς παράγοντες. Οι χρόνιες φλεγμονές και οι μεταβολικές διαταραχές, επηρεάζουν άμεσα τη λειτουργία των κυττάρων του ανοσοποιητικού.

Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι μια ομάδα χρόνιων φλεγμονωδών ασθενειών, που προκύπτουν ως αποτέλεσμα της απώλειας της ικανότητας του ανοσοποιητικού συστήματος να αναγνωρίζει τα κύτταρα και τους ιστούς του οργανισμού του.

Το ανοσοποιητικό σύστημα απαρτίζεται από ένα σύνολο οργάνων που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλο το σώμα, όπως οι αμυγδαλές, ο μυελός των οστών, η σπλήνα, οι λεμφαδένες και άλλα.

Φυσιολογικά, το ανοσοποιητικό σύστημα προστατεύει τον οργανισμό από εξωγενείς παράγοντες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν νόσο, όπως μικρόβια, ιούς και ξένες προς τον οργανισμό χημικές ενώσεις.

Παρότι δεν έχει εντοπιστεί ένας μεμονωμένος παθογενετικός παράγοντας, γνωρίζουμε ότι κοινοί υποκείμενοι παράγοντες, που αλλοιώνουν τη μεταβολική λειτουργία του οργανισμού, όπως είναι:

Οι ελλείψεις σε ζωτικά μικροθρεπτικά συστατικά

Η αντίσταση στην ινσουλίνη

Το τοξικό φορτίο του οργανισμού

Η αλλοίωση της μικροβιακής χλωρίδας

Μικροβιακές λοιμώξεις

Το ψυχογενές στρες

προκαλούν δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και οδηγούν σε αυτοανοσία.

Ανάλογα με το όργανο που πλήττεται, εκδηλώνεται και διαφορετικό νόσημα.

Για την αντιμετώπιση χρόνιων φλεγμονωδών νοσημάτων όπως τα αυτοάνοσα, είναι απαραίτητος ο εντοπισμός και η αποκατάσταση των μεταβολικών διαταραχών που πυροδοτούν αυτές τις ασθένειες.

ΔΗΜ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ
METABOLOMIK MEDICINE