ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΙΧΟΙ!

Άνθρωπε δυστυχισμένε
πάρ’ το απόφαση καημένε
πως σε τούτη τη ζωή
λίγες θα `ναι οι χαρές σου
πιο πολλές οι συμφορές σου
κι αλογάριαστοι καημοί.

Κανένα αποτέλεσμα
τα δάκρυα δε φέρνουν
αψήφιστα πάρ’ τους λοιπόν
τους πόνους που σε δέρνουν.

Κάνε τόπο στην καρδιά σου
να χωρούν τα βάσανα σου
πιες τις πίκρες σαν κρασί
μες στην ψεύτρα κοινωνία
ζούμε όλοι μ’ αγωνία
πάρ’ το απόφαση κι εσύ.

Κανένα αποτέλεσμα
τα δάκρυα δε φέρνουν
αψήφιστα πάρ’ τους λοιπόν
τους πόνους που σε δέρνουν.

Θα βρω έναν τόπο έρημο
να στήσω μια καλύβα
σαν τον εξόριστο να ζω
γιατί τον κόσμο τον κακό
τον γνώρισα τον είδα.

Μαύρες ψυχές, μαύρες καρδιές
ψέμα κι υποκρισία
πέρα για πέρα άδικο
αυτή είναι η κονωνία.

Παλιόκοσμε μ’ αδίκησες
μ’έχεις βαριά πληγώσει
το μίσος κι η κακία σου
και η αχαριστία σου
μ’’εχουνε χαντακώσει.

Μαύρες ψυχές…..

Θα στήσω την καλύβα μου
σ’ αγριεμένους τόπους
ίσως και βρω μες στα θεριά
λίγη συμπόνια και καρδιά
που λείπει απ’ τους ανθρώπους.

Μαύρες ψυχές…