ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ ΚΕΙΜΕΝΑ

Δεν έχω ανάγκη από γαβγίσματα και νιαουρίσματα για να κρύψω κάποια αδυναμία διαχείρισης του πολυποίκιλου των ανθρώπινων συμπεριφορών. Μου αρκεί ένα ακραίο συναίσθημα, ένας νέος στοχασμός, η ομολογία μιας αδυναμίας μου ανεύ φόβου, η προοπτική μιας νέας αξίας και ενός έρωτα στην φαρέτρα της ζωής μου, για να νιώσω αξιοπρεπής απέναντι σε ολόκληρο τον πληθυσμό του πλανήτη, στον εαυτό μου και στον άσκοπο προορισμό μου…

Μυριδάκης Απόστολος

Και όποιου αμετανόητου αμαρτίες καλείσαι να πληρώσεις, εσύ φρόντισε να επιστρέψουν στην λήθη της ένοχης “άγνοιας” του και εξόφλησε μόνο τις δικές σου, με μια αξιοπρέπεια που δεν θα εφευρίσκει ανάγκες για να στηριχθεί, ούτε ενόχους για να δικαιολογηθεί…

Μυριδάκης Απόστολος

Αγαπώ να κάνω την πραγματικότητα μου όνειρο, αφού δεν έκανα το όνειρο πραγματικότητα…
Αγαπώ να ονομάζω την δίψα μου Ευ, για να μην σβήσει αυτή άδοξα σε λασπόνερα συμβιβασμού…
Αγαπώ να κρατώ την ανάγκη μου στα δικά μου χέρια και να την μετατρέπω σε επιλογή και ελευθερία…
Αγαπώ να προ-γεύομαι υπεραισθητικά, συναισθήματα που δεν βιώθηκαν ακόμη, εθισμένος στην προοπτική…
Αγαπώ το μη τυχαίο μέσα στο τυχαίο και το τυχαίο μέσα στο μη τυχαίο….
Αγαπώ να μην συγχωρώ τους αμετανόητους. Η συγχώρεση, είναι η απάντηση στην μεταμέλεια και όχι η υποταγή στον εγωισμό του άλλου…
Αγαπώ, τα γεμάτα καλοσύνη μάτια, γιατί πληγώνουν θανάσιμα την απελπισία μου…
Αγαπώ την πληγωμένη μου σοφία, γιατί γίνεται λόγχες που πέφτουν επάνω τους οι ενοχές των άλλων…
Αγαπώ την αγάπη που δήλωσε παρουσία, ενώ ήταν ήδη καταδικασμένη…

Μυριδάκης Απόστολος