Αποσπασματα του Osho για την καταθλιψη

Δοκίμασε να έχεις επίγνωση όταν υποφέρεις

Όλο και περισσότερο βλέπω πώς είναι η ενέργειά μου είτε πολύ ανεβασμένη είτε πολύ πεσμένη, πώς ενθουσιάζομαι πολύ κάποιες φορές, μετά κατεβαίνω πάλι κάτω κι έπειτα ντρέπομαι για όσα έγιναν σε εκείνη την κατάσταση τού ενθουσιασμού.
Έχεις να μου δώσεις κάποιο τρικ για το πώς να παρατηρώ όταν έρχεται ο ενθουσιασμός, να μην παρασύρομαι και να μην ταυτίζομαι με την κατάθλιψη και να βρω τη γείωση και την ισορροπία μου;

“Ο νους είναι σαν την θάλασσα σχεδόν, κύματα επί κυμάτων. Μερικά κύματα είναι πιο ανεβασμένα κι ανάμεσα σε δύο κύματα υπάρχει η κατάθλιψη. Υπάρχουν δυο τρόποι για να βγεις έξω από αυτή τη διαδικασία με τα σκαμπανεβάσματα.

“Ο ευκολότερος είναι ότι, όποτε είσαι εκστατικός, είναι κατάλληλη η στιγμή για να έχεις επίγνωση. Με την κατάθλιψη, με την αγωνία, η επίγνωση γίνεται πιο δύσκολη. Όταν ρέεις γεμάτος χαρά, ευδαιμονία, είναι κατάλληλη η στιγμή για να έχεις επίγνωση, οι άνθρωποι όμως κάνουν το αντίθετο ακριβώς. Όταν είναι χαρούμενοι, δεν τους νοιάζει η επίγνωση. Κι όταν ζουν αγωνίες, τότε ασφαλώς αρχίζουν να σκέφτονται ότι είναι καιρός να έχουν επίγνωση και να βγουν έξω από την αγωνία τους. Κανείς όμως δεν μπόρεσε ποτέ να βγει έξω από την αγωνία απευθείας.

“Χρειάζεται πρώτα να βγει κανείς έξω από την έκσταση. Αν μπορείς καταρχάς να έχεις επίγνωση των χαρούμενων στιγμών σου, η κατάθλιψη, η πτώση δεν θα έρθει. Η πόρτα τής εξόδου είναι από την έκσταση. Αυτός είναι λοιπόν ο απλούστερος τρόπος:

“Να είσαι ευτυχής και να έχεις επίγνωση.

“Να χαίρεσαι και να έχεις επίγνωση.

“Να αγαπάς και να έχεις επίγνωση.

“Μην βάζεις στην άκρη την επίγνωση λέγοντας, ‘Είναι ένα είδος ενόχλησης αυτό΄ είμαι σε τόσο μεγάλη έκσταση.’ Η επίγνωση γίνεται κάτι σαν ενόχληση, ενώ δεν είναι. Ίσως να δείχνει έτσι αρχικά, σύντομα όμως θα ανεβάσει σε ψηλότερες κορυφές την έκστασή σου. Τελικά η επίγνωση και η έκσταση γίνονται ένα. Τότε εκείνες οι πεσμένες, οι καταθλιπτικές στιγμές, οι αγωνίες, εξαφανίζονται.

“Ο δεύτερος τρόπος, τον οποίο άνευ λόγου ακολουθούν μερικοί άνθρωποι, είναι δύσκολος, επειδή όμως είσαι Γερμανός, ίσως ο δεύτερος να είναι ο κατάλληλος για σένα. Προσπάθησε να αποκτήσεις επίγνωση όταν υποφέρεις – και δεν είσαι μόνο εσύ, πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο σε ολόκληρη την ιστορία το έχουν δοκιμάσει. Αν δεν υπήρχε κανείς πόνος, δημιουργούσαν τον πόνο απλώς και μόνο για να έχουν επίγνωση. Έκαναν νηστείες κι αυτό τους έκανε να υποφέρουν΄ ζούσαν γυμνοί τους κρύους χειμώνες δίχως ρούχα κι αυτό τους έκανε να υποφέρουν. Ο άνθρωπος είναι πολύ εφευρετικός – βασανίζει τον εαυτό του με πολλούς τρόπους…

“΄Οταν αγωνιάς, είσαι μόνος σου΄ η καρδιά του σύμπαντος είναι πολύ μακριά. Η αγωνία σου έχει δημιουργήσει αυτή την απόσταση. Όταν λοιπόν αγωνιάς – ανθρώπινο είναι και συμβαίνει πότε-πότε – μείνε σε εγρήγορση. Κι αν είχες μπορέσει να μείνεις σε εγρήγορση όταν κατερχόταν σε σένα ο χορός κι έπεφταν πάνω σου βροχή τα λουλούδια, δεν θα είναι καθόλου δύσκολο όταν κάτι δεν πάει καλά. Μπορείς να είσαι παρατηρητής – να στέκεις στην άκρη, αταύτιστος.”

συνεχιζεται…

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ!!!