ΑΝΤΩΝ ΤΣΕΧΩΦ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ!!!

Ο Τσέχωφ, γιος φτωχοεμπόρου, γεννήθηκε το 1850 στο Ταϊγάνι της Αζοφικής. Η φιλοδοξία του πατέρα του ήταν να γίνει ο γιος του πλούσιος, γι αυτό τού έμαθε ελληνικά, επειδή οι Έλληνες της περιοχής τους ήταν μεγάλοι έμποροι και θάμπωναν, με την πολυτέλεια που ζούσαν, τους απλοϊκούς μουζίκους. Ούτε όμως τα ελληνικά ούτε τα πλούτη ενδιέφεραν τον μικρό τότε Άντον Παύλοβιτς, ο οποίος σπούδασε εν τέλει ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας απ’ όπου αποφοίτησε το 1884. Παρά το γεγονός ότι άσκησε λίγο το επάγγελμα του γιατρού, κράτησε γι’ αυτό μια στοργή και μετέρχονταν την ιδιότητά του αυτή κάθε φορά που χρειαζόταν να ανακουφίσει τον συνάνθρωπο.

Στη διάρκεια των σπουδών του άρχισε να γράφει τα πρώτα του διηγήματα, για να εξοικονομεί κάποια χρήματα, τα οποία αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό, όπως και η πρώτη του ποιητική συλλογή (1886).

Έτσι, αυτό που έκανε προσωρινά για βιοπορισμό, αποδείχθηκε και ο προορισμός του. .
«Η ιατρική –γράφει σ’ ένα γράμμα του ο Τσέχωφ– είναι η νόμιμη γυναίκα μου, η λογοτεχνία η ερωμένη μου. Όταν με κουράζει η μιά, περνάω τη νύχτα μου με την άλλη…»

Τσέχωφ, ο μεγάλος δραματουργός με το Ανθρώπινο ταλέντο, τη μοναδική, διαπεραστική διαίσθηση απέναντι σε κάθε ανθρώπινη οδύνη.

«Ας μάθουμε να δεχόμαστε ότι έρχεται καιρός που τα δέντρα είναι γυμνά και να προσδοκούμε την εποχή που θα δρέψουμε τους καρπούς.»

Ο Τσέχωφ, με πλήρη αίσθηση του τραγικού αλλά και κωμικού συγχρόνως στοιχείου της ζωής, καταγράφει τα δραματικά και φαιδρά της κοινωνίας πάντοτε με αγάπη προς τον άνθρωπο της εποχής του και την αδυναμία του να ξεφύγει από την ανιαρή καθημερινότητά του. Ο Τσέχωφ είναι περισσότερο γνωστός στη χώρα μας για τα θεατρικά του και λιγότερο για τα διηγήματά του.

Σε αντίθεση με το «κλασικό» θέατρο όπου «εξαιρετικοί ήρωες παρουσιάζονται σε εξαιρετικές περιστάσεις της ζωής τους», το θέατρο του Τσέχωφ καταγίνεται με τους ταπεινούς και συχνά ασήμαντους, που δεν έχουν να επιδείξουν τίποτα σπουδαίο.

«Θα ‘θελα να γράψω ένα διήγημα που να λέγεται «ΗΘΕΛΑ». Θα ήταν η ιστορία μου. Όταν ήμουν νέος, ήθελα να γίνω συγγραφέας και δεν έγινα. Ήθελα να παντρευτώ και δεν παντρεύτηκα. Ήθελα να πάω στην πόλη και δεν πήγα….» ( Ο ΓΛΑΡΟΣ- 1896)

Η αγάπη, η φιλία και ο θαυμασμός δεν ενώνουν τους ανθρώπους τόσο, όσο το κοινό μίσος για κάτι.

Μίσος Ανθρώπινες σχέσεις

Στον άνθρωπο όλα πρέπει να είναι ωραία: και το πρόσωπο, και το ντύσιμο, και η ψυχή, και οι σκέψεις.

Άνθρωπος Ομορφιά

Οι άνθρωποι που ζουν μοναχική ζωή, πάντα έχουν κάτι στο μυαλό τους για το οποίο ανυπομονούν να μιλήσουν.

Μοναξιά

Ο έξυπνος θέλει να μαθαίνει, αλλά ο ανόητος θέλει να μαθαίνει τους άλλους.

Βλακεία Γνώση

Οι άνθρωποι δεν προσέχουν αν είναι χειμώνας ή καλοκαίρι, όταν είναι ευτυχισμένοι.

Εποχές Ευτυχία & Δυστυχία

Ο καλός άνθρωπος μπορεί να έχει τύψεις απέναντι και σ’ ένα σκυλί.

Καλοσύνη

Η ψείρα τρώει τα φυτά, η σκουριά το σίδερο, αλλά η ψευτιά την ψυχή.

Φθορά Υποκρισία

Πρέπει να εμπιστεύεσαι και να πιστεύεις τους ανθρώπους, αλλιώς η ζωή γίνεται ανυπόφορη.

Ανθρώπινες σχέσεις Εμπιστοσύνη

Οι γυναίκες χωρίς αντρική παρέα χάνουν τη λάμψη τους ενώ οι άντρες χωρίς γυναικεία συντροφιά χάνουν το πνεύμα τους.

Αλληλεπίδραση Άντρας & Γυναίκα

Όταν διψάς και σου φαίνεται ότι μπορείς να πιεις όλη τη θάλασσα, αυτό είναι πίστη. Όταν αρχίζεις να πίνεις και τελειώνεις μετά από ένα-δυο ποτήρια, αυτό είναι επιστήμη.

Πίστη Θάλασσα

Οι δικηγόροι είναι το ίδιο με τους γιατρούς. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι δικηγόροι μόνο σε ληστεύουν, ενώ οι γιατροί σε ληστεύουν και σε σκοτώνουν.

Γιατροί Αχρειότητα Κλοπή

Η γνώση δεν έχει καμιά αξία, εκτός αν την εφαρμόσεις κάπου.

Γνώση

Όταν φωνάξεις «εμπρός», πρέπει να κάνεις εντελώς ξεκάθαρο προς ποια κατεύθυνση.

Κατεύθυνση

Αν φοβάσαι τη μοναξιά, μην παντρεύεσαι…

ΓάμοςΜοναξιά

Να συμβουλεύεις σημαίνει να μην εξαναγκάζεις.

Συμβουλές

Ένας ηθοποιός πρέπει να φλέγεται εσωτερικά με φαινομενική άνεση εξωτερικά.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΚΕΡΕΜΕΖΗ