Η ζωή μέσα από τα μάτια μιας τυφλής

Η ζωή μέσα από τα μάτια μιας τυφλής

Τη Βάσω την ανακάλυψα τυχαία, μέσω ενός κοινού γνωστού.

Του ζήτησα λοιπόν, να της μιλήσει για τις Μικρές Ιστορίες, για την επιθυμία μου να της πάρω συνέντευξη και με ανυπομονησία περίμενα την απόκρισή της. Λίγες μέρες μετά έλαβα ένα μήνυμα με τον αριθμό του τηλεφώνου της. Η απάντηση ήταν θετική. Της τηλεφώνησα την ίδια στιγμή, χωρίς δεύτερη σκέψη. Μια φωνή φρέσκια, πρόσχαρη και ευγενική με καλημέρισε και διέλυσε με μιας το άγχος μου.

Κλείνοντας τη συζήτηση μας και πριν προλάβω να την ευχαριστήσω, που δέχτηκε να κάνουμε το story της, με προλαβαίνει και είναι εκείνη που τελικά λέει ευχαριστώ, για την ευκαιρία που της δίνεται να μιλήσει για τη ζωή των τυφλών, όπως η ίδια την βιώνει. Αυτή είναι η Βασιλική Άγκο, από τη Βέροια. Και αυτή είναι η ζωή της.

Μέχρι το νηπιαγωγείο, είχα κάποια χρηστική όραση, έβλεπα αρκετά. Οπότε πολλές από τις μνήμες και τις αναμνήσεις που έχω, έχουνε να κάνουνε με την όρασή μου. Θυμάμαι χρώματα, εικόνες, με θυμάμαι να ζωγραφίζω στο νηπιαγωγείο πολύ. Μετά από αυτό, η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι την μετάβασή μου από την μερική όραση στην ολική απώλεια. Ήμουν 6 χρονών όταν έχασα πλήρως την όραση μου και έπρεπε να πάω στη Σχολή Τυφλών, στη Θεσσαλονίκη.

Ήμουν πολύ μικρή και μου είναι αδύνατον να περιγράψω πως ένιωθα όταν πρωτοήρθα. Παρόλαυτά θυμάμαι πως ήμουν αρκετά δυνατή και θαρραλέα.

Σίγουρα με άγχωνε η καινούρια κατάσταση, αλλά έκανα γρήγορα παρέες και προσαρμόστηκα εύκολα. Κάτι πολύ χαρακτηριστικό, που πολλοί άνθρωποι μου υπενθυμίζουν μέχρι και σήμερα, είναι πως την πρώτη μέρα που ήρθα στη Σχολή Τυφλών, η μητέρα μου έκλαιγε πριν με αποχαιρετήσει και εγώ της έλεγα πως δε χρειάζεται να κλαίει και οτι θα είμαι καλά.

Σήμερα είμαι 20 χρονών και είμαι φοιτήτρια στο τμήμα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Βαλκανικών Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών. Επίσης, έχω τελειώσει τα τέσσερα εξάμηνα του ΙΕΚ χειριστών τηλεφωνικών κέντρων και ηλεκτρονικών υπολογιστών και ξεκινάω άμεσα την πρακτική μου, ώστε να πάρω και την πιστοποίηση μέσα στον επόμενο χρόνο. Αυτό τον καιρό ασχολούμαι με πάρα πολλά πράγματα.

Μου αρέσει πολύ ο χορός, οπότε προσπαθώ πάντα να βρίσκω λίγο χρόνο να κάνω κάτι σχετικά με αυτόν. Πέρσι έκανα λάτιν, παλαιότερα κουβανέζικους, έχω κάνει Oriental, hiphop και φέτος παρακολουθώ ένα τμήμα παραδοσιακών χορών. Έχω ακόμα διάφορες ιδέες στο μυαλό μου που δεν έχω υλοποιήσει.

ΕΛΕΝΑ ΖΙΑΚΑ
MY LITTLE STORIES.GR