Live η ομιλία Μητσοτάκη στην ΔΕΘ

Δείτε live την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ.

Ο πρόεδρος της ΝΔ ξεκίνησε με αναφορά στην τραγωδία στο Μάτι.

Κυρίες και κύριοι,

Στην πολιτική και οικονομική μας ζωή, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης είναι το βήμα όπου ερχόμαστε να αναπτύξουμε τη στρατηγική μας και, κυρίως, να μιλήσουμε για το μέλλον.

Ειδικά φέτος, όμως, αυτή η εκδήλωση αποκτά ξεχωριστή σημασία.

Στη σκιά ενός μεγάλου πένθους, με ανοιχτές εθνικές πληγές και στο τέλος ενός ακόμη κύκλου ψέματος, η συγκυρία μετατρέπεται σε θλιβερό επίλογο μιας αποτυχημένης κυβέρνησης.

Στο χαμηλότερο σημείο ενός κατήφορου, που διαρκεί περίπου τέσσερα χρόνια. Και στο κλείσιμο μιας γκρίζας εποχής, την οποία οι Έλληνες θέλουν να αφήσουν οριστικά πίσω τους.

Δεν χρειάζεται να περιγράψω με λεπτομέρεια τη σημερινή Ελλάδα. Οι καθημερινές σας εμπειρίες είναι πολύ πιο δυνατές από τα λόγια που μπορώ να χρησιμοποιήσω.

Θα πω ένα πράγμα μόνο, έχοντας πλήρη επίγνωση της βαρύτητας αυτής της θέσης.

Το συμβόλαιο που μας κρατούσε ενωμένους ως κοινωνία, αυτή η άρρητη συμφωνία εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτείας, μεταξύ παραγωγής και οικονομίας, έχει σπάσει.

Το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών, το κράτος δικαίου ως τελευταίο καταφύγιο των πιο αδύναμων, μια οικονομία που δημιουργεί καλές δουλειές και ευκαιρίες προόδου για τους πολλούς.

Όλα αυτά συνθέτουν το συμβόλαιο εμπιστοσύνης μεταξύ κοινωνίας και κράτους.

Για όλα αυτά οι πολίτες εμπιστεύονται με την ψήφο τους τους πολιτικούς. Δυστυχώς όλα αυτά σήμερα τίθενται υπό αμφισβήτηση.

Το ζούμε πλέον στις μεγάλες καταστροφές που συνέβησαν το τελευταίο διάστημα από την ανικανότητα της Πολιτείας να ανταποκριθεί ακόμη και στις στοιχειώδεις λειτουργίες της.

Το είδαμε στην εθνική τραγωδία της 23ης Ιουλίου στο Μάτι.

Η θεμελιώδης υπόσχεση που οφείλει να προσφέρει κάθε οργανωμένη κοινωνία, ότι η επόμενη γενιά θα ζει καλύτερα και ασφαλέστερα από την προηγούμενη, σήμερα δεν ισχύει στη χώρα μας.

Πολλοί μαζεύουν όποια εφόδια μπορούν και φεύγουν στο εξωτερικό.

Άλλοι μένουν, αποστρεφόμενοι όμως όλο και περισσότερο τα κοινά και την πολιτική, υποκύπτοντας συχνά στη γοητεία του ανορθολογισμού και της συνωμοσιολογίας.

Έχω ταξιδέψει από άκρη σε άκρη την Ελλάδα.

Όπου πηγαίνω διαπιστώνω ότι ο «κοινωνικός ανελκυστήρας» που ανέβασε στο παρελθόν πολλούς από τη φτώχεια στην ευημερία σήμερα έχει βραχυκυκλώσει. Κρατάει χαμηλά τους φτωχούς και κατεβάζει πιο κάτω τη μεσαία τάξη.

Βλέπω την αύξηση της υπογεννητικότητας και ανησυχώ βαθιά. Αποτελεί ένα τεράστιο κίνδυνο για το ίδιο μας το έθνος. Η Ελλάδα σταδιακά γερνάει και χάνει τον οικονομικό της δυναμισμό.

Όλες αυτές οι διαπιστώσεις έχουν ένα ακόμη πιο δυσοίωνο υπόστρωμα: το «τίποτα δεν αλλάζει γιατί όλοι ίδιοι είναι» που έχει διαποτίσει μεγάλο μέρος της κοινωνίας και μας εγκλωβίζει σε ένα σπιράλ εθνικής ηττοπάθειας και συρρίκνωσης.

Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι.

– Και θέλω σήμερα από εδώ να το πω και να το ακούσουν όλοι οι πολίτες:

O κίνδυνος για την πατρίδα μας δεν έχει περάσει. Όσο η χώρα δεν δανείζεται από τις αγορές η θέση της παραμένει εξαιρετικά επισφαλής.

Αντιμέτωποι με αυτή την πραγματικότητα, οφείλουμε όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Και η πολιτική ηγεσία, αλλά και οι πολίτες.

Ειπώθηκε από αυτό το βήμα πριν από μία εβδομάδα ότι το δίλημμα για την Ελλάδα είναι αν θα πάει μπροστά ή πίσω. Και είναι σωστό.

Αν πιστεύετε ότι η χώρα την τελευταία τετραετία πήγε προς τα εμπρός, ότι η ζωή η δική σας και των παιδιών σας έγινε καλύτερη, τότε δεν υπάρχει λόγος να αλλάξουμε τίποτα.

Αν όμως πιστεύετε, όχι απλά ότι αξίζουμε καλύτερα από τη σημερινή παρακμή και μιζέρια, αλλά και ότι μπορούμε να πάμε επιτέλους την Ελλάδα μπροστά, να κάνουμε την πατρίδα μας μια χώρα ασφαλή, υπερήφανη, ευημερούσα, τότε πάρτε τις τύχες του τόπου στα χέρια σας.

Ζητώ από τους Έλληνες να δουλέψουμε όλοι μαζί για να χτίσουμε ένα νέο συμβόλαιο εμπιστοσύνης που θα στηρίζεται πάνω στην αξιοκρατία, την εργατικότητα, την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη, τις ευκαιρίες για όλους.

Μπορούμε. Και είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουμε.

Φίλες και φίλοι,

Σε δώδεκα μήνες θα έρθω πάλι στη ΔΕΘ. Πιστεύω ότι, με τη στήριξη των πολιτών, θα έρθω μια εβδομάδα νωρίτερα για να την εγκαινιάσω.

Θα έρθω σε μια στιγμή που η χώρα θα έχει πάρει πραγματικά μπροστά. Θα αγωνίζεται βέβαια ακόμη για να κλείσει πληγές.

Αλλά θα βάζει ήδη στέρεα θεμέλια για το μέλλον.

Πιστεύω στο μέλλον της Ελλάδας γιατί πιστεύω στους Έλληνες.

Πιστεύω στους Έλληνες που μπορούν να βγάλουν τον καλύτερο εαυτό τους, ακόμη και όταν το κακό μας περικυκλώνει.

το Μάτι, στα αποκαΐδια της καταστροφής, ξεπήδησε, από τα σπλάχνα της ίδιας της κοινωνίας μια ακτίδα ελπίδας.

Την προσέφεραν ανώνυμα χιλιάδες Έλληνες με τη μαζική τους κινητοποίηση και την αλληλεγγύη τους.

Την προσέφεραν οι απλοί πυροσβέστες, οι αστυνομικοί, οι άνθρωποι του συστήματος υγείας που με αυταπάρνηση βοήθησαν, όπως και όσο μπορούσαν.

Την ίδια ακτίδα ελπίδας προσφέρουν για την οικονομία και την κοινωνία οι ξεχασμένοι ήρωες της καθημερινότητας.

Εκείνοι που δεν το βάζουν κάτω. Που δεν χάνουν το κουράγιο τους. Είναι οι Έλληνες που ξυπνάνε νωρίς και δουλεύουν σκληρά. Τους έχω συναντήσει ξανά και ξανά, γυρνώντας την Ελλάδα.

Είναι αυτοί που κρατούν όρθια την κοινωνία μας. Σε μια Ελλάδα που συχνά απαιτεί υπεράνθρωπη προσπάθεια απλώς και μόνο για να ζήσει κάποιος μια ανθρώπινη ζωή.

Οι Έλληνες ξέρουν πόσο σκληρή είναι η πραγματικότητα. Δεν θέλουν άλλα ψέματα. Και αυτά που ζητούν είναι τα αυτονόητα.

Τι ζητά ο μικρός έμπορος από την Πτολεμαΐδα, που πλήρωνε σαράντα χρόνια εισφορές και ήρθε η ώρα να βγει στη σύνταξη;

Να μην του τις κλέψει το κράτος για να τις μοιράσει για ρουσφέτια. Να πληρώνει λιγότερες εισφορές και φόρους ώστε να έχει υψηλότερο διαθέσιμο εισόδημα.

Τι ζητάει ένας νέος που δουλεύει ντελίβερι στο Περιστέρι; Να δουλεύει ασφαλισμένος, ο εργοδότης του να του παρέχει κράνος, γάντια και αδιάβροχο και αν, ο μη γένοιτο, χτυπήσει με το μηχανάκι του, να αναγνωριστεί από την πολιτεία το εργατικό του ατύχημα και να αποζημιωθεί.

Τι ζητά ο εξαγωγέας βιοτέχνης στη Θεσσαλονίκη που επιβιώνει με νύχια και δόντια; Να του επιστρέψει το κράτος τον ΦΠΑ που του χρωστάει.

Τι ζητά o φοιτητής στο Αριστοτέλειο; Να αφεθούν ελεύθεροι οι καθηγητές του να διδάξουν και να μην είναι το πανεπιστήμιό του όμηρος των τραμπούκων.

Τι ζητά ο ευσυνείδητος δημόσιος υπάλληλος; Να υπάρχει σαφής στοχοθεσία και αξιολόγηση της δουλειάς του, σωστοί και εφαρμόσιμοι νόμοι ώστε να υπηρετεί αποτελεσματικά τους πολίτες και το δημόσιο συμφέρον και να αισθάνεται πραγματικά χρήσιμος και υπερήφανος για τη δουλειά του.

Αυτή είναι η Ελλάδα. Μια Ελλάδα με χίλια πρόσωπα και ζωντανή ελπίδα.

Μια Ελλάδα που δεν το έχει βάλει κάτω και που έχουμε υποχρέωση να μην τη διαψεύσουμε.

Μια Ελλάδα που δεν περιμένει μόνο να της δώσουμε μια ανάσα αλλά να της ανοίξουμε την πόρτα στο μέλλον.

Όχι με λαϊκισμό και ψέματα. Όχι με άλλο διχασμό.

Αλλά χτίζοντας γέφυρες εκεί που άλλοι σκάβουν χαντάκια.

Όχι μόνο γιατί αξίζουμε καλύτερα. Αλλά γιατί μπορούμε.

Οι Έλληνες δεν ζητούν ούτε διορισμούς ούτε παροχές. Ζητούν ευκαιρίες. Δεν θέλουν να εγκλωβιστούν στη φτώχεια, αλλά να διεκδικήσουν το δικαίωμα στην προκοπή.

Ζητούν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους, χωρίς να τους βάζει κάποιος συνεχώς εμπόδια. Και να κερδίσουν το μέλλον που τους αξίζει.

Θα το πω ξεκάθαρα: Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατέστρεψαν ό,τι θετικό υπήρχε από το χθες και ανέδειξαν τις χειρότερες όψεις του.

Δεν ζούμε σήμερα το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου της νέας μεταπολίτευσης. Αλλά το τελευταίο. Τον θλιβερό επίλογο μιας εποχής που τελειώνει με πόνο και βουβή παραίτηση.

Θα φύγουν όπως τους αξίζει. Όχι απλώς ηττημένοι αλλά κυρίως απαξιωμένοι.

Μέσα στην κατάρρευσή τους όμως, οφείλουμε να αναζητήσουμε τα συμπεράσματα που θα ανατάξουν την πατρίδα μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ φεύγει, αλλά η αναγεννημένη Ελλάδα έρχεται.

Το αποψινό μου μήνυμα, λοιπόν, θέλω να είναι ευρύτερο.

Να αφορά τη συνάντηση των Ελλήνων με την αλήθεια της παρούσας στιγμής της ιστορίας μας.

Να σηματοδοτεί το δρόμο μιας συνολικής αναγέννησης της πατρίδας μας.

Το 2021, μόλις σε τρία χρόνια, θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την επανάσταση που οδήγησε στη θεμελίωση του κράτους μας.

Θέλω λοιπόν σήμερα εδώ από τη Θεσσαλονίκη, να προτείνω στους Έλληνες 6 μεγάλους εθνικούς στόχους για να αναγεννηθεί η πατρίδα μας. 6 στόχοι που μπορούν να γίνουν σημείο συνάντησης και συμπόρευσης μιας πλατιάς κοινωνικής πλειοψηφίας. Μακριά από τις ταμπέλες του παρελθόντος που δεν λένε τίποτε, ειδικά στους νέους μας που βλέπουν τις προκλήσεις ενός κόσμου που αλλάζει ραγδαία.

το Μάτι, στα αποκαΐδια της καταστροφής, ξεπήδησε, από τα σπλάχνα της ίδιας της κοινωνίας μια ακτίδα ελπίδας.

Την προσέφεραν ανώνυμα χιλιάδες Έλληνες με τη μαζική τους κινητοποίηση και την αλληλεγγύη τους.

Την προσέφεραν οι απλοί πυροσβέστες, οι αστυνομικοί, οι άνθρωποι του συστήματος υγείας που με αυταπάρνηση βοήθησαν, όπως και όσο μπορούσαν.

Την ίδια ακτίδα ελπίδας προσφέρουν για την οικονομία και την κοινωνία οι ξεχασμένοι ήρωες της καθημερινότητας.

Εκείνοι που δεν το βάζουν κάτω. Που δεν χάνουν το κουράγιο τους.

Είναι οι Έλληνες που ξυπνάνε νωρίς και δουλεύουν σκληρά.

Τους έχω συναντήσει ξανά και ξανά, γυρνώντας την Ελλάδα.

Είναι αυτοί που κρατούν όρθια την κοινωνία μας. Σε μια Ελλάδα που συχνά απαιτεί υπεράνθρωπη προσπάθεια απλώς και μόνο για να ζήσει κάποιος μια ανθρώπινη ζωή.

Οι Έλληνες ξέρουν πόσο σκληρή είναι η πραγματικότητα. Δεν θέλουν άλλα ψέματα. Και αυτά που ζητούν είναι τα αυτονόητα.

Τι ζητά ο μικρός έμπορος από την Πτολεμαΐδα, που πλήρωνε σαράντα χρόνια εισφορές και ήρθε η ώρα να βγει στη σύνταξη;

Να μην του τις κλέψει το κράτος για να τις μοιράσει για ρουσφέτια. Να πληρώνει λιγότερες εισφορές και φόρους ώστε να έχει υψηλότερο διαθέσιμο εισόδημα.

Τι ζητάει ένας νέος που δουλεύει ντελίβερι στο Περιστέρι; Να δουλεύει ασφαλισμένος, ο εργοδότης του να του παρέχει κράνος, γάντια και αδιάβροχο και αν, ο μη γένοιτο, χτυπήσει με το μηχανάκι του, να αναγνωριστεί από την πολιτεία το εργατικό του ατύχημα και να αποζημιωθεί.

Τι ζητά ο εξαγωγέας βιοτέχνης στη Θεσσαλονίκη που επιβιώνει με νύχια και δόντια; Να του επιστρέψει το κράτος τον ΦΠΑ που του χρωστάει.

Τι ζητά o φοιτητής στο Αριστοτέλειο; Να αφεθούν ελεύθεροι οι καθηγητές του να διδάξουν και να μην είναι το πανεπιστήμιό του όμηρος των τραμπούκων.

Τι ζητά ο ευσυνείδητος δημόσιος υπάλληλος; Να υπάρχει σαφής στοχοθεσία και αξιολόγηση της δουλειάς του, σωστοί και εφαρμόσιμοι νόμοι ώστε να υπηρετεί αποτελεσματικά τους πολίτες και το δημόσιο συμφέρον και να αισθάνεται πραγματικά χρήσιμος και υπερήφανος για τη δουλειά του.

Αυτή είναι η Ελλάδα. Μια Ελλάδα με χίλια πρόσωπα και ζωντανή ελπίδα.

Μια Ελλάδα που δεν το έχει βάλει κάτω και που έχουμε υποχρέωση να μην τη διαψεύσουμε.

Μια Ελλάδα που δεν περιμένει μόνο να της δώσουμε μια ανάσα αλλά να της ανοίξουμε την πόρτα στο μέλλον.

Όχι με λαϊκισμό και ψέματα. Όχι με άλλο διχασμό.

Αλλά χτίζοντας γέφυρες εκεί που άλλοι σκάβουν χαντάκια.

Όχι μόνο γιατί αξίζουμε καλύτερα. Αλλά γιατί μπορούμε.

Οι Έλληνες δεν ζητούν ούτε διορισμούς ούτε παροχές. Ζητούν ευκαιρίες. Δεν θέλουν να εγκλωβιστούν στη φτώχεια, αλλά να διεκδικήσουν το δικαίωμα στην προκοπή.

Ζητούν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους, χωρίς να τους βάζει κάποιος συνεχώς εμπόδια. Και να κερδίσουν το μέλλον που τους αξίζει.

Θα το πω ξεκάθαρα: Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατέστρεψαν ό,τι θετικό υπήρχε από το χθες και ανέδειξαν τις χειρότερες όψεις του.

Δεν ζούμε σήμερα το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου της νέας μεταπολίτευσης. Αλλά το τελευταίο. Τον θλιβερό επίλογο μιας εποχής που τελειώνει με πόνο και βουβή παραίτηση.

Θα φύγουν όπως τους αξίζει. Όχι απλώς ηττημένοι αλλά κυρίως απαξιωμένοι.

Μέσα στην κατάρρευσή τους όμως, οφείλουμε να αναζητήσουμε τα συμπεράσματα που θα ανατάξουν την πατρίδα μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ φεύγει, αλλά η αναγεννημένη Ελλάδα έρχεται.

Το αποψινό μου μήνυμα, λοιπόν, θέλω να είναι ευρύτερο.

Να αφορά τη συνάντηση των Ελλήνων με την αλήθεια της παρούσας στιγμής της ιστορίας μας.

Να σηματοδοτεί το δρόμο μιας συνολικής αναγέννησης της πατρίδας μας.

Το 2021, μόλις σε τρία χρόνια, θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την επανάσταση που οδήγησε στη θεμελίωση του κράτους μας.

Θέλω λοιπόν σήμερα εδώ από τη Θεσσαλονίκη, να προτείνω στους Έλληνες 6 μεγάλους εθνικούς στόχους για να αναγεννηθεί η πατρίδα μας.

6 στόχοι που μπορούν να γίνουν σημείο συνάντησης και συμπόρευσης μιας πλατιάς κοινωνικής πλειοψηφίας.

Μακριά από τις ταμπέλες του παρελθόντος που δεν λένε τίποτε, ειδικά στους νέους μας που βλέπουν τις προκλήσεις ενός κόσμου που αλλάζει ραγδαία.

Στόχος τέταρτος: Παιδεία, που προετοιμάζει το μέλλον, παρακολουθώντας την οικονομία.

Αυτό σημαίνει: Ενίσχυση της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης και άμεση χρήση της τεχνολογίας παντού. Σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας. Σύγχρονα προγράμματα και εγκαταστάσεις, σαφές και αξιόπιστο εξεταστικό σύστημα και ενημερωμένοι καθηγητές. Αξιολόγηση παντού.

Και φοιτητές σε πανεπιστήμια αξιοκρατικά, ανταγωνιστικά, ανοιχτά στον κόσμο. Με ελευθερία πρόσβασης στη γνώση και στις ιδέες, αλλά όχι στην ανομία.

Στόχος πέμπτος: Μία χώρα που αντιμετωπίζει το κράτος δικαίου και την ασφάλεια ως προϋποθέσεις της Δημοκρατίας. Αυτό σημαίνει: Αποτελεσματική και ποιοτική Δικαιοσύνη, Αστυνομία που επιτελεί απερίσπαστη την αποστολή της.

Πολίτες που χαίρονται τις γειτονιές τους, πανεπιστήμια και κτίρια ελεύθερα από καταλήψεις και γιάφκες της βίας. Όχι με τρομοκράτες και παράνομους που βγαίνουν κάθε τόσο από τις φυλακές.

Στόχος έκτος: Μία χώρα που δεν θα ανήκει, απλώς, στην Ευρώπη και στο ΝΑΤΟ. Αλλά θα μετέχει στη διαμόρφωσή τους, συνδυάζοντας εθνικές προτεραιότητες, κοινοτικές ευθύνες και συμμαχικές αναγκαιότητες.

Αυτό σημαίνει πως επανακτούμε την ισότιμη σχέση μας με τους εταίρους μας. Πως έχουμε άποψη και σχέδιο δράσης για κάθε εξέλιξη σε έναν κόσμο που αλλάζει. Και που αξιοποιούμε τη δύναμη του Ελληνισμού παντού στον κόσμο.

Facebook Comments
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ